Skip to content
Spoed

Veelgestelde vragen

Nee, je eigen huisarts mag geen geneeskundige (of medische) verklaring afgeven. Alleen een onafhankelijke arts mag dat doen. Deze arts kan eerlijk naar je situatie kijken, zonder daar zelf een mening over te hebben.

Als het nodig is, vraagt de onafhankelijke arts extra informatie op bij je eigen huisarts. Dat gebeurt alleen als je daar toestemming voor geeft.

Hoe vind je een onafhankelijke arts?

Vraag de organisatie waarvoor je een geneeskundige verklaring nodig hebt om advies. Zij weten vaak welke arts de juiste verklaring kan geven.

Voor de meeste paramedische zorgverleners heb je geen verwijsbrief nodig.

Geen verwijsbrief nodig
Diëtisten
Ergotherapeuten
Fysiotherapeuten
Huidtherapeuten
Logopedisten (voor volwassenen)
Optometristen
Cesar therapeuten
Mensendieck therapeuten
Podotherapeuten
Verloskundigen
Pedicures

Wel verwijsbrief nodig
Logopedie voor kinderen onder 18 jaar
Audiologisch centrum
Eerste afspraak in het ziekenhuis

Je kunt zelf rechtstreeks een afspraak maken met de zorgverlener waar je naartoe wilt. De zorgverleners hebben zelf afspraken gemaakt met de zorgverzekeraars. Zij geven de kosten (meestal) aan de zorgverzekering door. Dit gaat niet via de huisarts.

De huisarts ziet wel in je medisch dossier of je naar een zorgverlener gaat (als je hiervoor toestemming hebt gegeven). Bijvoorbeeld als je naar de fysiotherapeut of diëtist gaat. Dat is belangrijk, want zo blijft je huisarts op de hoogte van je gezondheid.

Wilt u meer weten of u naar de dokter moet? Doorloop de vragen op de site en ontvang advies:
Moet-ik-naar-de-dokter? (opent in nieuw tabblad)

Moet ik naar de dokter? kan op basis van uw leeftijd, geslacht en symptomen bepalen of en zo ja, wanneer u naar de dokter moet. Makkelijk, veilig en snel.

De vragen en adviezen van Moet ik naar de dokter? zijn gebaseerd op de geldende medische standaarden en protocollen. Alle vragen en adviezen zijn zorgvuldig samengesteld door een team van triagespecialisten.

Op een groot aantal eikenbomen in vrijwel geheel Nederland kan men in de maanden mei, juni en juli behaarde rupsen aantreffen. Na contact met de microscopisch kleine, pijlvormige brandharen van deze rups kunnen klachten ontstaan zoals jeuk, huiduitslag, irritatie aan de ogen of luchtwegen. Er hoeft geen rechtstreeks contact met de rups te zijn om klachten te krijgen. De brandharen kunnen ook door de wind meegevoerd worden waardoor ze op de huid of in de kleding terecht komen. Als je in aanraking komt, krijg je een soort allergische reactie:

  • Jeuk
  • Bultjes of blaasjes op de huid
  • Een rode huid
  • Rode, soms dikke ontstoken ogen

Soms lijken de klachten op een verkoudheid, loopneus, kriebel in de keel en hoesten, moeilijk slikken en kortademigheid. Sommige mensen reageren sterk op de brandharen en krijgen last van braken, duizeligheid, koorts en een algeheel ellendig gevoel. 

Voorkom ongemak door elk contact met de rupsen en resten ervan te vermijden. Zorg bij een bezoek aan een (natuur-)gebied met eikenprocessierupsen voor goede bedekking van de hals, armen en benen en ga niet op de grond zitten.

  • Waarschuw kinderen voor het gevaar van de rups.
  • Ga na aanraking niet krabben of wrijven, maar spoel de huid of ogen goed met water
  • Was zo nodig kleding (het liefst op 60˚C)
  • Gebruik zachte crème met menthol of Aloë Vera.
  • Probeer ramen en deuren gesloten te houden als de eikenprocessierups bij u in de buurt voorkomt
  • Houd zandbakken gesloten
  • Laat geen speelgoed buiten liggen

Brandharen van de eikenprocessierups kunnen nog geruime tijd (6-8 jaar) voor ongemak zorgen.

Gemeente, provincie en Rijkswaterstaat zijn verantwoordelijk voor het beheersen en bestrijden van de eikenprocessierups op bomen in hun beheer.

Heeft u op uw eigen perceel te maken met besmette eikenbomen, dan bent u zelf verantwoordelijk voor de bestrijding.

Meer informatie kunt u vinden op: www.thuisarts.nl (opent in nieuw tabblad) of kijk op oakie (opent in nieuw tabblad).

Van belang is de temperatuur en de mate van ziek-zijn. Ook is belangrijk te weten wat het voor hoest is. Zit de hoest vast op de longen en geeft u slijm op? let dan op de kleur van het slijm en uw temperatuur. Heeft u geen temperatuur kunt u bij de apotheek of drogist een slijmoplossend middel kopen. u zult dan de eerste paar dagen wat meer gaan hoesten omdat het los komend slijm een hoestprikkel geeft: u lost nu wel de oorzaak van het probleem op, geduld is hier belangrijk. Is het juist een droge/kriebel hoest zonder koorts, dan kunt u hiervoor bij apotheek of drogist zonder recept een middel halen. Als er koorts is (dit is temperatuur boven de 39,0 graden), u bent bekend met CARA of de hoest blijft na uw behandeling na 2 weken nog bestaan is het raadzaam toch een afspraak te maken bij een van de huisartsen. NB: kijk ook eens onder het kopje “patientenbrieven”.

U moet zich eerst een aantal dingen afvragen:

  1. Heb ik iets verkeerds gegeten?
  2. Hoe vaak moet ik naar het toilet?
  3. Is het waterdun?
  4. Hoe is mijn temperatuur?
  5. Kom ik net terug van vakantie?
  6. Zit er bloed bij de ontlasting?
  7. Wat is mijn leeftijd?

Advies: als u op de vragen 1-3-5-6 JA antwoordt, u moet vaker dan 6 maal naar het toilet en de temperatuur is hoger dan 39,0 graden: neem dan contact op met de praktijk. Bij bejaarden en kinderen niet langer dan 1.5 tot 2 dagen afwachten. Zijn uw antwoorden afwijkend van hierboven beschreven dan kunt u gerust Imodium en ORS halen (zonder recept) bij de apotheek. NB: kijk ook eens onder het kopje “Patientenbrieven”.

U moet zich eerst de volgende vragen stellen:

  1. Heb ik iets verkeerds gegeten?
  2. Hoe lang braak ik al?
  3. Wat is mijn leeftijd?
  4. Hoe vaak braak ik gedurende de dag?
  5. Wat is mijn temperatuur?

Antwoorden:

  1. neem in beide gevallen contact op met de praktijk.
  2. langer dan 2 dagen: neem contact op met de praktijk.
  3. Bij kinderen en bejaarden niet langer dan 1 dag afwachten.
  4. 5. is de temperatuur hoger dan 39,0 neem dan een paracetamol zetpil of contact op met de praktijk.

NB: kijk ook eens onder het kopje “Patientenbrieven”.

Ja, zowel de artsen als de assistentes hebben een eed afgelegd tot geheimhouding van alles wat hen ter ore is gekomen. Zelfs uw vragen over uw meerderjarige kinderen zullen dus niet beantwoord worden.